Araştırma Çıktıları | WoS | Scopus | TR-Dizin | PubMed
Permanent URI for this communityhttps://hdl.handle.net/20.500.14719/1741
Browse
5 results
Search Results
Publication Open Access Çocuklarda hematopoetik kök hücrenakli(2014) Yeşilipek, Mehmet Akif; Bahçeşehir ÜniversitesiKemik iliği nakli günümüzde periferik kan ve göbek kordon kanının da kök hücre kaynağı olarak kullanılabilmesi nedeniyle hematopo- etik kök hücre nakli (HKHN) olarak adlandırılmaktadır. Çocuklarda hematolojik malinitelere ek olarak hemoglobinopatiler, immün ye- tersizlikler, kemik iliği yetersizlikleri ve doğuştan metabolik hastalık- lar gibi birçok hastalıkta kesin tedavi yöntemi olarak kullanılmakta- dır. Altta yatan hastalık dışında nakil sürecinde gelişen enfeksiyonlar ve graft versus host hastalığı prognozu etkileyen en önemli etmen- ler olarak sayılabilir. Bu yazıda kök hücre kaynakları, hazırlama te- davileri, çocuklarda HKHN endikasyonları ve nakil sonrası sorunlar konularında özet bilgiler verilmesi amaçlanmıştır. (Türk Ped Arş 2014, 49: 91-8)Publication Open Access Yüksek Gradeli Gliomların Moleküler Biyolojisi(2017) Avşar, Timuçin; Kılıç, Türker; Bahçeşehir Üniversitesi; Bahçeşehir ÜniversitesiYüksek gradeli tümörlerin tedavisi on yıllardır bilinmezlikler ve başarısızlıklarla dolu bir alan olmuş ve bu hastalığa pessimist bir bakış açısı yaratmıştır. Bu başarısızlığın en önemli nedeni tümör biyolojisini anlayamamış olmamızdır. Son on yıldaki moleküler biyolojik çalışmalar bu heterojen tümör grubunun tümör biyolojisini çok daha iyi anlamamızı sağlamıştır. Bu gelişmeler sonucunda ortaya konan moleküler belirteçler de bugün bu hastalığı etkin ve hızlı bir şekilde sınıflayabilmemizi sağlamıştır. Bu derlemede yüksek gradeli gliomlar konusundaki gelişmeler özetlenecektir. Yüksek gradeli gliomların Dünya Sağlık Örgütü (WHO) 2016 sınıflaması, farklı moleküler belirteçler özetlendikten sonra bunların tümör biyolojisindeki yeri anlatılacaktır. Yüksek gradeli gliomlar konusunda moleküler belirteçler farklı moleküler alt tipleri tanımlar. Bu alt tipler tümör biyolojisi açısından birbirlerinden farklılıklar gösterir. Yüksek gradeli gliomların biyolojisi konusundaki bilgimiz moleküler biyolojik teknikler sayesinde artmıştır.Publication Open Access Tiroit cerrahisinde intraoperatif sinir monitorizasyonunun temel prensipleri ve standardizasyonu(2017) Uludağ, Mehmet; Kaya, Cemal; Aygün, Nurcihan; Tanal, Mert; İşgör, Adnan; Oba, Sibel; T.C. Sağlık Bakanlığı; T.C. Sağlık Bakanlığı; T.C. Sağlık Bakanlığı; T.C. Sağlık Bakanlığı; Bahçeşehir Üniversitesi; T.C. Sağlık BakanlığıTiroit cerrahisinde intraoperatif sinir monitorizasyonunun temel prensipleri ve standardizasyonuTiroit cerrahisi sonrası oluşan sesle ilgili problemler sık ve en önemli komplikasyonlardandır. Cerrahi sonrası hastanın ses ve solunum problemlerini minimalize edebilmek için hem reküren laringeal sinirin (RLS) hem de süperior laringeal sinirin eksternal dalının (SLSE) korunması gerekir. İntraoperatif nöromonitorizasyon (İONM) sinirin gözle görülmesine ek olarak ameliyat sırasında sinirin motor fonksiyonlarının dinamik olarak değerlendirilmesi temeline dayanan bir yöntemdir. Tiroit cerrahisinde İONM 50 yıl önce kullanılmaya başlanmış ve yüzey elektrotlu endotrakeal tüp ile İONM, amaca uygunluk, basitlik, noninvazif olma ve güvenlilik gibi nedenlerle standart uygulanan yöntem haline gelmiş olup, günümüzde tiroit cerrahisinde bu yöntem kullanılmaktadır. Tiroit cerrahisinde RLS ve SLSE için İONM kullanımı giderek artmaktadır. İONM'nin uygun kullanımı için hem anestezist hem cerrah için deneyim ve standardizasyonu şarttır. Bu bağlamda hem cerrahların hem de anestezistler için öğrenme eğrisi yaklaşık 50-100 arası olgudur. İONM hem RLS hem SLSE'nin bulunmasında ve fonksiyonel olarak değerlendirilmesinde önemli katkı sağlar. RLS monitorizasyonu monitorizasyon probu ile aralıklı veya vagusa uygulanan prob yardımı ile sürekli olarak uygulanabilir. RLS monitorizasyonunun standardizasyonu, preoperatif laringoskopi ile vokal kord muayenesi (L1), RLS diseksiyonu öncesi aynı taraf vagustan uyarı alınması (V1), RLS'nin trakeaozefageal olukta ilk bulunduğu noktada uyarılması (R1), diseksiyon bittikten sonra RLS'nin ortaya konduğu en proksimal noktasından uyarılması (R2), cerrahi alanda kanama kontrolü tamamlandıktan sonra vagusun uyarılması (V2), postoperatif laringoskopi ile vokal kord muayenesini (L2) içerir. V2 postoperatif vokal kord fonksiyonunu öngörmede en uygun testtir. RLS aralıklı İONM'sinde sadece sinirin probla uyarıldığı an ve sinirin uyarıldığı nokta distalinin fonksiyonu hakkında bilgi verir. Sürekli İONM ise RLS'nin vagustan ayrılmadan önce boyunda vagusa uygulanan probla yapılan devamlı uyarı sayesinde cerraha tiroidi diseke ederken RLS fonksiyonunun sürekli takip edilmesini sağlar. SLSE monitorizasyonunda primer olarak ameliyat sahasında bulunan ve SLSE'nin motor siniri olduğu krikotiroid kasın kasılması değerlendirilir. İONM hem RLS hem SLSE'nin bulunmasında ve fonksiyonel olarak değerlendirilmesinde önemli katkı sağlaması ile birlikte tiroidektomiye birçok açıdan katkı sağlayan ve tiroidektominin standartlarını arttıran bir yöntemdirPublication Open Access Anatomical, Functional, and Dynamic Evidences Obtained byIntraoperative Neuromonitoring Improving the Standards ofThyroidectomy(2021) Aygün, Nurcihan; Uludağ, Mehmet; İşgör, Adnan; Köstek, Mehmet; Sağlık Bilimleri Üniversitesi; Sağlık Bilimleri Üniversitesi; Bahçeşehir Üniversitesi; Sağlık Bilimleri ÜniversitesiThe use of intraoperative neuromonitoring (IONM) is getting more common in thyroidectomy. The data obtained by the usage ofIONM regarding the laryngeal nerves’ anatomy and function have provided important contributions for improving the standardsof the thyroidectomy. These evidences obtained through IONM increase the rate of detection and visual identification of recurrentlaryngeal nerve (RLN) as well as the detection rate of extralaryngeal branches which are the most common anatomic variations ofRLN. IONM helps early identification and preservation of the non-recurrent laryngeal nerve. Crucial knowledge has been acquiredregarding the complex innervation pattern of the larynx. Extralaryngeal branches of the RLN may contribute to the motor innerva tion of the cricothyroid muscle (CTM). Anterior branch of the extralaryngeal branching RLN has always motor function and givesmotor branches both to the abductor and adductor muscles. In addition, up to 18% of posterior branches may have adductor and/ or abductor motor fibers. In 70–80% of cases, external branch of superior laryngeal nerve (EBSLN) provides motor innervation tothe anterior 1/3 of the thyroarytenoid muscle which is the main adductor of the vocal cord through the human communicatingnerve. Furthermore, approximately 1/3 of the cases, EBSLN may contribute to the innervation of posterior cricoarytenoid musclewhich is the main abductor of ipsilateral vocal cord. RLN and/or EBSLN together with pharyngeal plexus usually contribute to themotor innervation of cricopharyngeal muscle that is the main component of upper esophageal sphincter. Traction trauma is themost common reason of RLN injuries and constitutes of 67–93% of cases. More than 50% of EBSLN injuries are caused by nervetransection. A specific point of injury on RLN can be detected in Type 1 (segmental) injury, however, Type 2 (global) injury is the lossof signal (LOS) throughout ipsilateral vagus-RLN axis and there is no electrophysiologically detectable point of injury. Vocal cordparalysis (VCP) develops in 70–80% of cases when LOS persists or incomplete recovery of signal occurs after waiting for 20 min.In case of complete recovery of signal, VCP is not expected. VCP is temporary in patients with incomplete recovery of signal andpermanent VCP is not anticipated. Visual changes may be seen in only 15% of RLN injuries, on the other hand, IONM detects 100%of RLN injuries. IONM can prevent bilateral VCP. Continuous IONM (C-IONM) is a method in which functional integrity of vagus-RLNaxis is evaluated in real time and C-IONM is superior to intermittent IONM (I-IONM). During upper pole dissection, IONM makessignificant contributions to the visual and functional identification of EBSLN. Routine use of IONM may minimalize the risk of nerveinjury. Reduction of amplitude more than 50% on CTM is related with poor voice outcome.Publication Open Access Substernal Goiter: From Definitions to Treatment(2022) Aygün, Nurcihan; Uludağ, Mehmet; İşgör, Adnan; Köstek, Mehmet; Ünlü, Mehmet Taner; Sağlık Bilimleri Üniversitesi; Sağlık Bilimleri Üniversitesi; Bahçeşehir Üniversitesi; Sağlık Bilimleri Üniversitesi; Sağlık Bilimleri ÜniversitesiThe enlargement of multinodular goiter into the mediastinum through the thoracic inlet or ectopic thyroid tissues directly in the \rmediastinum is defined as Substernal Goiter (SG). However, there is no clear consensus in the literature on this definition. There \rare many definitions for SG in the literature. Most definitions are similar or overlapping. Since the thyroid is located in the neck \rabove the thoracic inlet in its normal anatomical position, the simplest clinical definition should be preferred among the definitions regarding its descent below the thoracic inlet and adjacent to the mediastinal organs. In the American Thyroid Association \rguideline, SG is defined as clinical or radiological protrusion of the thyroid gland over the sternal notch or clavicle in a patient with \ra slightly extended neck in the supine position. SGs can be classified as primary or secondary according to their origins. In addition, there are combined SGs resulting from the enlargement of the primary SG, which is the growth of the cervical thyroid gland \rtoward the mediastinum, and the secondary SG, which is defined as an ectopic mediastinal mass, together. We find it appropriate \rto define such SGs as mixed SGs. In this disease, which has the same etiology and etiopathogenesis as cervical goiter, the descent \rof the thyroid gland into the mediastinum due to some anatomical factors explains the physiopathology. Compression symptoms \rof mediastinal major vascular structures, trachea, and esophagus cause the symptoms and findings of SGs due to its localization. \rIn addition, the relationship of SGs with possible malignancy risk and hyperthyroidism affecting the indications and methods of \rtreatment has been discussed for a long time. In this study, we aimed to evaluate the definitions, classification, physiopathology, \rlaboratory and imaging methods used for diagnosis, the relationship of SG with hyperthyroidism and malignancy, and briefly the \rtreatment methods, according to the current studies from literature.