Kant, Derrida ve Sonrasında Estetik, Yargı ve Sensus Communis

Abstract

Bu makale, Jacques Derrida'nın Kant'ın Yargı Yetisinin Eleştirisi okumasının bir açıklamasını sunmakta ve özelde Kant’ın felsefesinden olmak üzere genel olarak estetik yargıların öneminin anlaşılmasına yönelik çıkarımlar ortaya koymaktadır. Derrida'nın okumasında estetik ve yargı, analojinin rolü, güzel ve yüce ayrımlarındaki istikrarsızlık, parergon ve sensus communis ile ilgili olarak işaret ettiği sorunsalların birbiriyle ilişkili olduğunu savunmaktadır. Aynı zamanda, bu tür sorunsalların Clement Greenberg'in Modernist resim anlatılarında nasıl yinelendiğini, Kant'ın sensus communis ve sanatın kuramsallaştırılması yoluyla, güzel ve yüce yargılarıyla ilgili analojik argümantasyonda estetik kriterlerin yerinden edilmiş yinelemelerini yankıladığını göstermektedir. Makale bu iddiayı, Nancy, Lyotard ve Rancière'de yüce ve Paul Guyer’de güzelin Derrida'nın okumasının önerdiği üretken yanıt çoğulluğuna nasıl izin vermediğini göstererek sona ermektedir.